Shopping Cart
Your Cart is Empty
Quantity:
Subtotal
Taxes
Shipping
Total
There was an error with PayPalClick here to try again
CelebrateThank you for your business!You should be receiving an order confirmation from Paypal shortly.Exit Shopping Cart

Hilde Nijs is een duivel-doet-al, niet gebonden aan een discipline. In DeKANTFABRIEK toont ze haar werk in de context van haar habitat. 

Zij gunt u een blik in haar huis. Het huis dat ze hier als een maquette 1/1 heeft gebouwd en bevolkt met haar gedachten en hersenspinsels, haar grenzeloze en overrompelende creativiteit. 

Ze wordt overstroomd door gedachten en ideeën en het beheersen van die veelheid is een opgave. In haar maquette kan men op ontdekkingstocht gaan in de vele kamers die het huis rijk is om zich te laten meeslepen in haar gedachtegang.

 Daan RAU, Kunst-criticus, 2 september 2017. 

Het moment waarop Hilde NIJS in 2014 de Kantfabriek betrok, realiseerde ze een levensgroot kunstwerk dat haar bijzondere en unieke wereld weergeeft. Het zijn Identity rooms die als haar habitat gelden en de energie en synergie weergeven waarvan de tentoonstelling "ART COnnects, Across" Borders, ook een symbool is. Creëren is communiceren met de eenzaamheid, maar zodra een werk het atelier van de kunstenaar verlaat, of in het geval van Hilde ze haar atelier openstelt voor tentoonstellingen, wordt de blik van de toeschouwer van cruciaal belang: Kunst is in de eerste plaats kijken, in de meest ruime betekenis, waarbij ook een innerlijk kijken wordt bedoeld, dus ook wanneer het een concept of enkel een geluid betreft.

Inge Braeckman, Kunst-criticus, 31 mei 2018  

Hilde Nijs’wereld is vol, het is een huis met veel kamers, veel gezichten, veel overpeinzingen, veel karakters, een netwerk; broedhuis van ideeën. Voor mij doet het werk denken aan de Amerikaanse kunstenaar George Segal’ environmentals en ensceneringen.

In een wereld van communicatie en platforms wordt er heel veel gepraat, worden er opinies geformuleerd maar praten we helaas veel naast elkaar en verstaan, begrijpen we niet altijd wat de andere bedoeld. De Babylonische spraakverwarring kent vele vormen. We herkennen onder andere Freuds’sofa, de moderne biecht en onvermogen om gehoord te worden. Er is zo veel te vertellen en Hilde deelt graag.

 Isolde De Buck, Kunsthistoricus, 7 september 2018

#Bio

Hilde NIJS ​​een in Ninove geboren Belgische, maakt kunst sinds beginjaren '70. Als elfjarige behaalt ze een eerste prijs voor schilderen in Oostende wat haar verdere leven als kunstenaar bepaalt. In 1974 sticht ze het 'Centrum voor Experimentele Kunst' in Roosdaal. Ze ontwikkelt een habitus die haar voorliefde voor verschillende multidisciplinaire procedures verbindt en die het resultaat zijn van jarenlang experimenteren. 

Hier ontstaat de schilderijenreeks 'De Wondere Wereld van de Goepta's', een portrettengalerij met de stichters van een nieuwe en betere maatschappij.  In 1984 opent ze Kunstatelier NIJS waar ze meer dan dertig jaar, in opdracht, gebrandschilderde glasramen ontwerpt, vervaardigt en restaureert voor particulieren, bedrijven en kerken.


In 2014 huurt ze een leegstaande passementfabriek die ze doopt tot 'DeKANTFABRIEK'. Deze parel van industrieel erfgoed wordt gedurende vijf jaar haar artistieke biotoop die ze omtovert tot een cultuurtempel waar ze naast de beeldende kunsten ook muziek, literatuur, poëzie, film etc. samenbrengt in correlatie met de academische wereld met o.a. Prof. dr. Paul Verhaeghe, psychoanalyticus/maatschappijcriticus UGent, Prof. dr. Willem Elias, filosoof, kunstcriticus VUB, Prof. dr. Ignaas Devisch, ethisch filosoof UGent, Prof. dr. Dirk De Wachter, psychiater, psychotherapeut UPC KUL en Prof. dr. Françoise Vanhecke, sopraan, pedagoog, researcher Inhealing Singing UGent - en waar ze al deze aspecten regisseert tot een maatschappij-reflecterend artistiek totaal-schouwspel. 

Hier realiseert ze ook haar 'Identity Rooms', een levensgrote installatiemaquette schaal 1/1, met differente ruimtes. Elke kamer, de smallest room, bedroom, transgender room, dining room, library room, music room, black room, Freud's room, the nursery... is een kunstwerk die kunst huisvest en waar men letterlijk kan wandelen in het kunstwerk. 

Gedurende die vijf jaar biedt ze ook royaal en gratis zonder commissie, in de lege zalen van het gebouw, expositieruimte aan vele collega-kunstenaars waar de dialoog tussen hun werken telkens zorgt voor boeiende tentoonstellingen met actuele kunst. Hiermee is ze één van de grensverleggende kunstenaars die het hokjesdenken en de neiging tot categoriseren doorbreekt en in een niet-geïnstitutionaliseerd kunstenaarsinitiatief de rol van curator op zich neemt  en nieuwe wegen verkent vanuit de eigenheid en de vrijheid van de kunstenaar zélf naast het gangbare pad die de kunstscene voorschrijft, echter zonder dat de ene pool de andere wil uitsluiten maar integendeel, elkaar zouden aantrekken, verruimen en gunstig beïnvloeden als bij een magnetisch veld.

De site met de passementfabriek werd aangekocht door de stad Ninove. 


In haar werk blijft ze met grote nieuwsgierigheid experimenteren. Objets trouvés, parafernalia, foto's, textiele vormen, glas etc. worden opgenomen  in een melange  van verschillende methodes in relatie tot schilderkunst, grafische en digitale technieken, mixed media, sculpturale  keramiek en installaties. Haar passie voor literatuur, filosofie en psychologie en haar gevoel voor sociale rechtvaardigheid leiden haar naar de gedragingen van mens en maatschappij. 

Hilde NIJS onderzoekt de existentiële vragen over 'The Human Condition' in onze woelige, uitdagende tijd en de daarmee gepaard gaande steeds veranderende identiteit. Ons brein, het geestelijk welzijn, het handelen van de mens en de connectiviteit tussen individuele personen en groepen van mensen, diversiteit en een betere samenleving, de essentie van de mens als bewoner van de aarde… ze ziet zichzelf als een researcher en praktisch filosoof die door middel van beeldende expressie, chaos tracht te beheersen door klaarheid te scheppen in de emoties die ons voeden en waar we innerlijk beter van worden. 

Als een gulzige kennisverslaafde blijft ze zichzelf vernieuwen. Haar canvas is een gevoelsmatig proefschrift, waar intuïtie en innerlijke waarden zich opdringen en waar een studie met complex denkproces die zich vertaalt in schetsen, tekeningen en teksten, aan vooraf gaat. Dit onderzoek in combinatie met haar persoonlijk verhaal creëren nieuwe situaties waar al deze artefacten samenkomen in een never ending story van heden, verleden en toekomst.

Haar installaties zijn dikwijls een verlengde van haar eigen environment. De rode draad binnen haar verhaal is een steeds terugkerend element die alle handelingen met elkaar verbindt. Met een knipoog en zelfrelativering verwijst ze naar de mens in de hedendaagse maatschappij daarbij geen problemen of taboes uit de weg gaand. Ze reikt geen antwoorden aan maar haar beeldende kracht ligt besloten in haar fascinatie voor bepaalde vragen en verbanden die er op het eerste gezicht niet zijn. Onvoorziene confrontaties kunnen op deze manier vastgeroeste denkpatronen losmaken. De waarnemer kan moeilijk anders dan reflecteren over de onderwerpen aangesneden door de installaties.